Horen, zien en zwijgen
Maar dat is toch geen muziek! Inderdaad.
Juist de ontwikkeling van de sonic arts maakt volgens mij weer hoorbaar wat wel muziek is. Deze tekst gaat over de hoorspelfictie bij soniek, de transcendentie van toonhoogte en de diffuse intentionaliteit van muziek. Het is een iets aangepast hoofdstuk uit het boek Welke taal spreekt de muziek? Muziekfilosofische beschouwingen, onder redactie van Erik Heijerman en Albert van der Schoot (Damon, 2005). Kijk ook bij Nieuws naar de week die de Internationale School voor Wijsbegeerte hier aan wijdde.
lees verder / reageer
Klassiek-romantische esthetiek en nieuwe klassieke muziek.
In reactie op een hartekreet van John Borstlap van de componistengroep Amsterdam schreef ik over de gebroken traditie van de klassieke muziek, en hoe die te herstellen is. Dit artikel is ook als PDF te openen/te downloaden. lees verder / reageer
Classicist in spijkerpak - Adlington over Louis Andriessen
Is het classisisme niet allang dood en begraven? Of wordt het beoefend onder verkeerde voorwendsels? Prangende vragen - vind ik. Vandaar dat ik met veel plezier het boek heb gelezen van Robert Adlington: Louis Andriessen: De Staat en er een bespreking over schreef in het Nederlands Tijdschrift voor Muziektheorie, Jaargang 10 no. 3 (november 2005), pp. 280 - 288. lees verder / reageer
Boudewijn Buckinx en Yves Knockaert: Muziek uit de voorbije eeuw
Deze bespreking van het mooie boek van Boudewijn Buckinx en Yves Knockaert verscheen eerder in het Tijdschrift voor Muziektheorie 6, no. 1 (2001). Over de ruggen van de auteurs probeer ik de lezer toe te roepen wat ik zelf vind van de meest verbreide hobby in kunstkringen dezer dagen: het postmodernisme. lees verder / reageer
Na de avantgarde. Over Muziek van de twintigste eeuw, dertig jaar na het boek van Ton de Leeuw
Te verschijnen
Geen boek had waarschijnlijk groter invloed op het denken over nieuwe muziek in Nederland dan Ton de Leeuw’s Muziek van de Twintigste Eeuw. Een onderzoek naar haar elementen en structuur. Het is onlangs (en ruim 20 jaar na z’n laatste druk) bovendien vertaald, eerst in het Duits en toen in het Engels. 
Na het jarenlang gebruikt te hebben zeg ik in dit artikel De Leeuw’s aanpak met enige weemoed vaarwel. Deze tekst werd geschreven in 1996, lang vóór deze vertalingen, en ook lang vóórdat bijvoorbeeld Richard Taruskin op grote schaal (in de, of liever zijn New Oxford History of Western Music) de dominantie van het avantgarde-denken ongedaan maakte. Hij verscheen in het tijdschrift voor Muziektheorie en is zeer binnenkort met kleine aanpassingen hier te lezen.
lees verder / reageer